profesorskie gadanie

Studenci, którzy rozchodzą się po całym świecie, kontynuują naukę w innych miastach i krajach, wyjeżdżają za pracą lub na staże, przesyłają pozdrowienia i informacje. Miło jest z nimi utrzymywać kontakt. To najlepsza nagroda, bo widzi się sens swojej pracy.

A co z Dominiką?  Dominika to córeczka studentki, która po dalsze nauki wyruszyła w świat:

(...) dopiero dziś składam aplikację na studia, ponieważ wcześniej zostałam szczęśliwą mamą. 5 Listopada na świat przyszła Dominika, ważąc 2700 g. Dziś już gaworzy, uśmiecha się na nasz widok i położona na brzuszku potrafi przewrócić się na boczek. A.K."

Dzięki takim kontaktom łatwiej zrozumieć co tak na prawdę liczy się w wykształceniu, jaka wiedza, jakie umiejętności, jakie kompetencje społeczne. W jakiej rzeczywistości przyjdzie funkcjonować naszym absolwentom? Ciągła ewaluacja.

W wieku kształcenia ustawicznego nie warto życia rodzinnego zostawiać na później, "po szkole". I tak będziemy się uczyli całe życie. Dobrze jest więc po maturze trochę popracować. Wtedy bardziej się wie czego się uczyć i co jest potrzebne. Dobrze zrobić przerwę po licencjacie i dopiero za jakiś czas wrócić po magistra.

A na uniwersytecie uczą się nie tylko studenci - kadra także ciągle musi się doksztacać. Bo kto się nie rozwija, ten sie cofa. A na dodatek aktywni umysłowo ludzie żyją dłużej.